Hebrews 12:1-2
1 Therefore, since we are surrounded by so great a cloud of witnesses, let us also lay aside every weight, and sin which clings so closely, and let us run with endurance the race that is set before us, 2 looking to Jesus, the founder and perfecter of our faith, who for the joy that was set before him endured the cross, despising the shame, and is seated at the right hand of the throne of God.
This may sound weird, but during a fast, I am less tempted by food than when I am not fasting. I think that’s because when I am eating, I am deciding what to eat, so it’s harder to choose what is better. This is the hardest when I’m holding something sweet and delicious in my hands already. To put that delicious treat down in order to eat a healthy meal first feels like a big sacrifice! But if I have decided not to eat at all, then I don’t have to face those decisions!
We’ve been going through 1 Corinthians 7-10 which is all about laying down our rights. I wish I could say I was always perfect in this, but the reality is that it’s hard. It’s not always sin, either. But as Luke admonished us last week, we are called to throw off every weight that holds us back from running fully towards Christ, whether sin or otherwise.
What’s holding you back? If you don’t know, spend time asking the Holy Spirit to identify things in your life that are holding you back from fully running and focusing on Christ. Don’t hold onto them any longer. Release them. Throw them off!
It could be habits. They aren’t sinful by themselves, but they are unnecessary and are holding you back. It could be preferences and comforts that make you feel good but are actually causing you to focus inward on yourself rather than making time for loving and caring for others. If there is sin, turn from it and confess it today. Just like deciding to fast, sometimes starting a fast is the most difficult part. Deciding to release those things may be the hardest part, but once they are gone you can be truly free to love God more fully and enjoy His good blessings as you love others.
Like we did yesterday, let’s ask the Lord to reveal any things he might be calling us to release as a community as well, because on Thursday, our focus will be on running. Let’s not be like the people of Israel who looked back with longing towards Egypt and complained to God in the desert. But let us strain forward towards the promise and prize that lays ahead - Christ Jesus himself and joyful union with God. Until we all see him face to face and become fully like He is.
See you Wednesday night at 6pm!
วันที่ 2 - ปล่อย
ฮีบรู 12:1-2
1เพราะฉะนั้น เมื่อเรามีพยานมากมายอยู่รอบข้างอย่างนี้แล้วก็ขอให้เราละทิ้งทุกอย่างที่ถ่วงอยู่ และบาปที่เกาะแน่น ขอให้เรายังคงวิ่งแข่งด้วยความทรหดอดทนในการแข่งขันที่อยู่ข้างหน้าเรา 2โดยจับตามองที่พระเยซูผู้เบิกทางความเชื่อ และผู้ทรงทำให้ความเชื่อนั้นสมบูรณ์ พระองค์ทรงสู้ทนต่อกางเขน เพื่อความยินดีที่อยู่ต่อหน้าพระองค์ ทรงถือว่าความอับอายนั้นไม่เป็นสิ่งสำคัญ และพระองค์ประทับเบื้องขวาพระที่นั่งของพระเจ้า
มันอาจจะฟังดูแปลกนะ แต่ในช่วงที่ผมอดอาหาร ผมกลับถูกล่อลวงเรื่องอาหารน้อยกว่าตอนที่ไม่ได้อด ผมคิดว่าเป็นเพราะเวลาที่ผมกิน ผมต้องคอยตัดสินใจว่าจะกินอะไรดี ซึ่งทำให้การเลือกสิ่งที่ดีกว่ายากขึ้น โดยเฉพาะเวลาที่ของหวานอร่อย ๆ อยู่ในมือแล้ว การจะวางมันลงเพื่อไปกินอาหารที่ดีต่อสุขภาพก่อน รู้สึกเหมือนเป็นการเสียสละครั้งใหญ่เลยครับ แต่ถ้าผมตัดสินใจไปแล้วว่าจะไม่กินเลย ผมก็ไม่ต้องเผชิญกับการตัดสินใจนั้นตั้งแต่แรก
ช่วงนี้การศึกษาพระธรรม 1 โครินธ์มาถึงช่วงกลาง ซึ่งพูดถึงเรื่องการวางสิทธิของเราลง ผมอยากจะพูดได้เต็มปากว่าผมทำได้ดีตลอด แต่ความจริงคือมันไม่ง่ายเลย และบางครั้งมันก็ไม่ใช่เรื่องบาปด้วยซ้ำ แต่ตามที่อาจารย์ลูคได้เตือนเราเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว เราถูกเรียกให้สลัดทุกสิ่งที่ถ่วงเราไว้ ไม่ว่าจะเป็นบาปหรือไม่ก็ตาม เพื่อจะได้วิ่งไปหาพระคริสต์อย่างเต็มที่
มีอะไรไหมที่กำลังถ่วงคุณอยู่? ถ้ายังไม่แน่ใจ วันนี้ลองใช้เวลาอธิษฐานทูลขอให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงสำแดงสิ่งเหล่านั้นในชีวิต ที่กำลังขัดขวางคุณจากการมุ่งหน้าสู่พระคริสต์อย่างเต็มกำลัง อย่ายึดมันไว้อีกเลย ปล่อยมันไป สลัดมันทิ้งเถอะ
มันอาจเป็นแค่นิสัยบางอย่าง ไม่ได้เป็นบาป แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่จำเป็น และมันกำลังถ่วงคุณอยู่ อาจเป็นความชอบหรือความสบายบางอย่างที่ทำให้คุณรู้สึกดี แต่แท้จริงแล้วกำลังทำให้คุณโฟกัสที่ตัวเองมากเกินไป แทนที่จะใช้เวลาไปรักและดูแลผู้อื่น ถ้ามีบาป ก็จงกลับใจและสารภาพกับพระเจ้าในวันนี้ เหมือนกับการอดอาหาร บางครั้งการตัดสินใจปล่อยวางคือส่วนที่ยากที่สุด แต่เมื่อมันถูกเอาออกไปแล้ว เราจะเป็นอิสระอย่างแท้จริง ที่จะรักพระเจ้าได้เต็มที่ และชื่นชมยินดีในพระพรอันดีงามของพระองค์ขณะที่เราแสดงความรักต่อผู้อื่น
เหมือนเมื่อวานนี้ เรามาทูลขอพระเจ้าให้ทรงสำแดงสิ่งที่พระองค์อาจกำลังเรียกให้เราปล่อยวางในฐานะชุมชนด้วย เพราะในวันพฤหัสบดี เป้าหมายของเราคือการ “วิ่ง” ขออย่าให้เราเป็นเหมือนชนชาติอิสราเอลที่หันกลับไปมองอียิปต์ด้วยความอาลัย และบ่นต่อพระเจ้าในถิ่นทุรกันดาร แต่ขอให้เรามุ่งไปข้างหน้า สู่พระสัญญาและรางวัลที่รอเราอยู่ — คือพระเยซูคริสต์นั่นเอง และความชื่นชมยินดีในการเป็นหนึ่งเดียวกับพระเจ้า จนกว่าวันที่เราทุกคนจะได้พบพระองค์แบบเห็นหน้าต่อหน้า และเป็นเหมือนพระองค์อย่างสมบูรณ์
แล้วพบกันคืนวันพุธ เวลา 18:00 น.